Με καλεσμένο τον Θεόδωρο Καρούνο, Ερευνητή στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού Ανοιχτών Τεχνολογιών (ΕΕΛΛΑΚ) συζητάμε για το ανοικτό λογισμικό, πώς ξεκίνησε, εξελίχθηκε καθώς και πώς μπορεί να γίνει βιώσιμο. Συνεχίζουμε συζητώντας για άδειες λογισμικού, ασφάλεια και παρακολούθηση, κρατικές ηλεκτρονικές υπηρεσίες και έργα καθώς και για μαθησιακές δραστηριότητες με ανοικτό λογισμικό και υλισμικό.

Πηγή https://mikrikouventa.fm/s04/e30/

Δείτε το video

Ο Οργανισμός Ανοιχτών Τεχνολογιών (ΕΕΛΛΑΚ) ιδρύθηκε το 2008, σήμεραέχει μετόχους 37 Πανεπιστήμια, Ερευνητικά Κέντρα και κοινωφελείς φορείς. Ο Οργανισμός Ανοιχτών Τεχνολογιών έχει ως κύριο στόχο να συμβάλλει στην ανοιχτότητα και ειδικότερα στην προώθηση και ανάπτυξη των Ανοιχτών Προτύπων, του Ελεύθερου Λογισμικού, του Ανοιχτού Περιεχομένου, των Ανοιχτών Δεδομένων και των Τεχνολογιών Ανοιχτής Αρχιτεκτονικήςστο χώρο της εκπαίδευσης, του δημόσιου τομέα, των επιχειρήσεων και της Κοινωνικής Οικονομίας στην Ελλάδα, ενώ παράλληλα φιλοδοξεί να αποτελέσει κέντρο γνώσης και πλατφόρμα διαλόγου για τις ανοιχτές τεχνολογίες. Ανάμεσα στους φορείς που συμμετέχουν στον Οργανισμό Ανοιχτών Τεχνολογιών είναι τα πιο πολλά ελληνικά Πανεπιστήμια και Ερευνητικά Κέντρα, ενώ για την υλοποίηση των δράσεων του, βασίζεται στην συνεργασία και ενεργή συμμετοχή των μελών του και της ελληνικής κοινότητας χρηστών και δημιουργών Ελεύθερου Λογισμικού, Ανοιχτού Περιεχομένου και Τεχνολογιών Ανοιχτής Αρχιτεκτονικής.

Πηγή: https://innovationtalks.gr

Πηγή: lifo

Οι πρώτες τεχνολογίες γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη εμφανίστηκαν πριν από μισό αιώνα περίπου, αλλά τα τελευταία χρόνια η ανάπτυξη της είναι ταχύτατη και αναμένεται να επιφέρει ακόμα μεγαλύτερες αλλαγές στο άμεσο μέλλον, μεταμορφώνοντας ψηφιακά την κοινωνία και την οικονομία.
Ο καθηγητής Φυσικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και μέλος του Οργανισμού Ανοιχτών Τεχνολογιών, Χαρίτωνας Πολάτογλου, εξηγεί γιατί ο ψηφιακός και τεχνολογικός εγγραμματισμός πρέπει να ξεκινάει από το σχολείο. «Οι πολίτες πρέπει να μάθουν να χειρίζονται τη νέα τεχνολογία. Να ξέρουν τι χρησιμοποιούν και πως αλλά και τι να αποφεύγουν» λέει στο LifoPolitics και αναφέρεται στις προσπάθειες που γίνονται για να εισαχθεί η ρομποτική στην πρωτοβάθμια και στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη εκτός από την πρόοδο που φέρνει, μπορεί να αποτελέσει και απειλή για τη δημοκρατία, την ιδιωτική ζωή και τα δικαιώματα. Κατηγορείται ήδη για τη δημιουργία των λεγόμενων διαδικτυακών θαλάμων αντήχησης, των echo chambers, καθώς παρακολουθώντας τη διαδικτυακή συμπεριφοράς των ατόμων,εμφανίζει μπροστά τους ένα αντίστοιχο περιεχόμενο, αντί να υπάρχει ένα πιο πλουραλιστικό και ανοιχτό περιβάλλον.
Μπορούμε να έχουμε μια ανθρωποκεντρική κοινωνία που εξισορροπεί την οικονομική πρόοδο με την επίλυση των μεγάλων κοινωνικών προβλημάτων μέσω ενός συστήματος που ενσωματώνει σε μεγάλο βαθμό τον κυβερνοχώρο και τον φυσικό χώρο;
Ο κ. Πολάτογλου ενημερώνει επίσης σχετικά με τους διαγωνισμούς Ρομποτικής, καθώς ο ίδιος είναι εκ των υπευθύνων για τον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Εκπαιδευτικής Ρομποτικής & Physical Computing Ανοιχτών Τεχνολογιών που διοργανώνεται από 24 Ανώτατα Ακαδημαϊκά ιδρύματα, Ερευνητικά Κέντρα και φορείς από όλες τις Περιφέρειες με στόχο την εισαγωγή στην εκπαίδευση υλικού και λογισμικού.

Ακούστε το podcast από εδώ

O Πρόδρομος Τσιαβός είναι Επικεφαλής Ψηφιακής Πολιτικής & Ανάπτυξης του Ιδρύματος Ωνάση, και μέλος ΔΣ και υπεύθυνος για Ανοιχτό Περιεχόμενο και Πνευματικά Δικαιώματα της Εταιρείας Ελεύθερου Λογισμικού/Λογισμικού Ανοιχτού Κώδικα (ΕΕΛΛΑΚ).

Ομιλητές:
Δέσποινα Μητροπούλου | Θόδωρος Καρούνος | Ανδρέας Τριανταφυλλίδης

Σημειώσεις:

• Έχει σημασία ότι ο νόμος ψηφίστηκε το 2011, οπότε χρειάζεται όχι απλά να μπει σε πλήρη εφαρμογή αλλά και επικαιροποίηση / ενίσχυση.
• Το πλαίσιο δεν έχει εφαρμοστεί στην ολότητα του γιατί -τυπικά- εκκρεμούν υπουργικές αποφάσεις.
• Στο νόμο αυτό περιγράφεται και η εγκυρότητα των ηλεκτρονικών εγγράφων, μέσω της οποίας μπορεί να μειωθούν δραματικά η γραφειοκρατία, οι ώρες που σπαταλώνται από πολίτες, εργαζόμενους στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα.
• Για τον πολίτη αυτό («εγκυρότητα ηλεκτρονικών εγγράφων») σημαίνει ότι δεν απαιτείται να παίρνουν φυσικά έγγραφα από μία υπηρεσία και να τα προσκομίζουν στην άλλη (στο βαθμό που υπάρχει η πληροφορία σε κάποιο πληροφοριακό σύστημα μπορεί να γίνεται αυτόματα μεταξύ των εν λόγω υπηρεσιών)
• Δεν είναι υποθετικό σενάριο καθώς υπάρχουν οι υποδομές -ή μπορούν να δημιουργηθούν με πολύ μικρό κόστος- για να «μιλάνε» μεταξύ τους τα συστήματα, και υπάρχει και η νομοθεσία.
• Παράδειγμα: Πιστοποιητικό γέννησης για να επισυνάψουμε σε κάποια αίτηση.
• Παράδειγμα: Διαδικασία ληξιαρχείου, μερίδας και άλλα για περίπου 100.000 γεννήσεις ετησίως.
• Παράδειγμα: Αντίστοιχα διαδικασίες που αφορούν το θάνατο άλλων περίπου 100.000 ανθρώπων ετησίως.
• Η διαλειτουργικότητα, η δυνατότητα δηλαδή των πληροφοριακών συστημάτων του Δημοσίου να ανταλλάσουν πληροφορίες μεταξύ τους, υπάρχει από το 2007 λόγω σχετικής οδηγίας της ΕΕ.
• Οπότε: υπάρχουν οι προδιαγραφές, τα συστήματα, και ο νόμος, αλλά δεν έχουν εκδοθεί οι αποφάσεις που θα επιτρέψουν να συμβεί.
• Με πολύ πρόχειρη αλλά στοιχειωδώς λογική διαδικασία μπορούμε να πούμε ότι από τη μη εφαρμογή της «εγκυρότητας ηλεκτρονικών εγγράφων» σπαταλώνται εκατομμύρια ανθρωποώρες ετησίως. Γιατί δεν είναι πολιτική προτεραιότητα για τους εκάστοτε υπουργούς να υπογραφούν οι σχετικές αποφάσεις;
• Αν εφαρμοζόταν αποτελεσματικά ο νόμος πλαίσιο για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση θα βελτιωνόταν η παραγωγικότητα του Δημοσίου σημαντικά.
• Υπάρχουν όμως και προβλέψεις / οφέλη στο νόμο που πάνε πέρα από την παραγωγική λειτουργία και αφορούν -λόγου χάρη- τη διαφάνεια. Υπάρχουν αρκετοί τομείς του Δημοσίου που λειτουργούν ακόμη με μερική ή και καιόλου διαφάνεια.
• Παράδειγμα: Αδιαφάνεια σε ότι αφορά τη στελέχωση της μόνιμης ελληνικής αντιπροσωπείας στις Βρυξέλλες.
• Παράδειγμα: Στοιχεία που μας ζητάει μια τράπεζα -εκκαθαριστικό λόγου χάρη- για τα οποία θα αρκούσε μία έγκριση εκ μέρους μας κι όχι να ταλαιπωρούμαστε και να απασχολούμε εργαζόμενους στο Δημόσιο.
• Ιδανικό (και εφικτό) Σενάριο: Ως πολίτης να χρειάζεται να δηλώσω τα στοιχεία μου μία φορά σε ένα φορέα, και να μη χρειαστεί να μου ζητηθεί ποτέ ξανά να δηλώσω κάτι παρεμφερές από άλλη δημόσια υπηρεσία!
• Ιδανικό Σενάριο για Επιχειρήσεις: Περίπου 30-40 χιλιάδες επιχειρήσεις έχουν αξιοπρεπέστατα πληροφοριακά συστήματα – Σε αυτά τα συστήματα έχουν όλες σχεδόν τις πληροφορίες που αφορούν τη λειτουργία τους – Διάφοροι φορείς του δημοσίου, όπως τα ασφαλιστικά ταμεία, τους ζητούν στοιχεία ανά 3μηνο/6μηνο που υπάρχουν ήδη στα συστήματα των εταιριών. Στην πράξη είναι υποχρεωμένες οι εταιρίες να προσκομίζουν την πληροφορία αυτή μέσα από καταχώριση σε διαφορετικές online πλατφόρμες (σε ακραίες περιπτώσεις ακόμα και σε δισκέτα!). Μία σημαντική αλλαγή θα ήταν να φταχτούν προγραμματιστικές διεπαφές που θα επέτρεπαν στα συστήματα (εταιριών και δημοσίου) να ενημερώνουν αυτές τις πληροφορίες αυτόματα.
• Σύνοψη: Πλήρης εφαρμογή σημαίνει (α) δυνητικά δεκάδες εκατομμύρια εξοικονόμηση ωρών εργασίας και καθημερινότητας, (β) σημαντική βελτίωση των υπηρεσιών του δημοσίου προς πολίτες και επιχειρήσεις, (γ) μεγαλύτερη διαφάνεια, άρα και λογοδοσία σε σχέση με τις δαπάνες και άλλες επιλογές στο Δημόσιο ]]>

  Ομιλητές:
  Δέσποινα Μητροπούλου | Θόδωρος Καρούνος | Ανδρέας Τριανταφυλλίδης

  Σημειώσεις:

  • Έχει σημασία ότι ο νόμος ψηφίστηκε το 2011, οπότε χρειάζεται όχι απλά να μπει σε πλήρη εφαρμογή αλλά και επικαιροποίηση / ενίσχυση.
  • Το πλαίσιο δεν έχει εφαρμοστεί στην ολότητα του γιατί -τυπικά- εκκρεμούν υπουργικές αποφάσεις.
  • Στο νόμο αυτό περιγράφεται και η εγκυρότητα των ηλεκτρονικών εγγράφων, μέσω της οποίας μπορεί να μειωθούν δραματικά η γραφειοκρατία, οι ώρες που σπαταλώνται από πολίτες, εργαζόμενους στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα.
  • Για τον πολίτη αυτό («εγκυρότητα ηλεκτρονικών εγγράφων») σημαίνει ότι δεν απαιτείται να παίρνουν φυσικά έγγραφα από μία υπηρεσία και να τα προσκομίζουν στην άλλη (στο βαθμό που υπάρχει η πληροφορία σε κάποιο πληροφοριακό σύστημα μπορεί να γίνεται αυτόματα μεταξύ των εν λόγω υπηρεσιών)
  • Δεν είναι υποθετικό σενάριο καθώς υπάρχουν οι υποδομές -ή μπορούν να δημιουργηθούν με πολύ μικρό κόστος- για να «μιλάνε» μεταξύ τους τα συστήματα, και υπάρχει και η νομοθεσία.
  • Παράδειγμα: Πιστοποιητικό γέννησης για να επισυνάψουμε σε κάποια αίτηση.
  • Παράδειγμα: Διαδικασία ληξιαρχείου, μερίδας και άλλα για περίπου 100.000 γεννήσεις ετησίως.
  • Παράδειγμα: Αντίστοιχα διαδικασίες που αφορούν το θάνατο άλλων περίπου 100.000 ανθρώπων ετησίως.
  • Η διαλειτουργικότητα, η δυνατότητα δηλαδή των πληροφοριακών συστημάτων του Δημοσίου να ανταλλάσουν πληροφορίες μεταξύ τους, υπάρχει από το 2007 λόγω σχετικής οδηγίας της ΕΕ.
  • Οπότε: υπάρχουν οι προδιαγραφές, τα συστήματα, και ο νόμος, αλλά δεν έχουν εκδοθεί οι αποφάσεις που θα επιτρέψουν να συμβεί.
  • Με πολύ πρόχειρη αλλά στοιχειωδώς λογική διαδικασία μπορούμε να πούμε ότι από τη μη εφαρμογή της «εγκυρότητας ηλεκτρονικών εγγράφων» σπαταλώνται εκατομμύρια ανθρωποώρες ετησίως. Γιατί δεν είναι πολιτική προτεραιότητα για τους εκάστοτε υπουργούς να υπογραφούν οι σχετικές αποφάσεις;
  • Αν εφαρμοζόταν αποτελεσματικά ο νόμος πλαίσιο για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση θα βελτιωνόταν η παραγωγικότητα του Δημοσίου σημαντικά.
  • Υπάρχουν όμως και προβλέψεις / οφέλη στο νόμο που πάνε πέρα από την παραγωγική λειτουργία και αφορούν -λόγου χάρη- τη διαφάνεια. Υπάρχουν αρκετοί τομείς του Δημοσίου που λειτουργούν ακόμη με μερική ή και καιόλου διαφάνεια.
  • Παράδειγμα: Αδιαφάνεια σε ότι αφορά τη στελέχωση της μόνιμης ελληνικής αντιπροσωπείας στις Βρυξέλλες.
  • Παράδειγμα: Στοιχεία που μας ζητάει μια τράπεζα -εκκαθαριστικό λόγου χάρη- για τα οποία θα αρκούσε μία έγκριση εκ μέρους μας κι όχι να ταλαιπωρούμαστε και να απασχολούμε εργαζόμενους στο Δημόσιο.
  • Ιδανικό (και εφικτό) Σενάριο: Ως πολίτης να χρειάζεται να δηλώσω τα στοιχεία μου μία φορά σε ένα φορέα, και να μη χρειαστεί να μου ζητηθεί ποτέ ξανά να δηλώσω κάτι παρεμφερές από άλλη δημόσια υπηρεσία!
  • Ιδανικό Σενάριο για Επιχειρήσεις: Περίπου 30-40 χιλιάδες επιχειρήσεις έχουν αξιοπρεπέστατα πληροφοριακά συστήματα – Σε αυτά τα συστήματα έχουν όλες σχεδόν τις πληροφορίες που αφορούν τη λειτουργία τους – Διάφοροι φορείς του δημοσίου, όπως τα ασφαλιστικά ταμεία, τους ζητούν στοιχεία ανά 3μηνο/6μηνο που υπάρχουν ήδη στα συστήματα των εταιριών. Στην πράξη είναι υποχρεωμένες οι εταιρίες να προσκομίζουν την πληροφορία αυτή μέσα από καταχώριση σε διαφορετικές online πλατφόρμες (σε ακραίες περιπτώσεις ακόμα και σε δισκέτα!). Μία σημαντική αλλαγή θα ήταν να φταχτούν προγραμματιστικές διεπαφές που θα επέτρεπαν στα συστήματα (εταιριών και δημοσίου) να ενημερώνουν αυτές τις πληροφορίες αυτόματα.
  • Σύνοψη: Πλήρης εφαρμογή σημαίνει (α) δυνητικά δεκάδες εκατομμύρια εξοικονόμηση ωρών εργασίας και καθημερινότητας, (β) σημαντική βελτίωση των υπηρεσιών του δημοσίου προς πολίτες και επιχειρήσεις, (γ) μεγαλύτερη διαφάνεια, άρα και λογοδοσία σε σχέση με τις δαπάνες και άλλες επιλογές στο Δημόσιο ]]> clean No no no 19:24 Konsp